Mahigit dalawang buwan na ang aking anak ngayon at ang bilis niyang lumaki. Sabi nga ng mga nakakakita sa kanya, parang ndi 2 buwan ang laki niya. Parang asa 5 o 6 na buwan na raw. Siguro dahil iyon sa gatas at vitamins na kanyang iniinom. Salamat sa sponsor niyang si Tiki-Tiki. Masayang-masaya ako dahil nakikita ko siyang lumalaki ng maayos at malusog. Salamat sa Diyos.

Para sa mga kabataan, nagbabalak magpamilya sana mabasa niyo ito na hindi ganun kadali magpalaki ng anak. Siguro hihimayin ko na lang sa inyo kung bakit ko nasabi ang mga ito.

1. Gatas – isang maliit na lata ng gatas ay nagkakahalaga ng kulang-kulang 500 piso at ito ay hindi umaabot ng 7 araw o isang linggo. Depende na lang siguro kung nagpapagatas din ang ina ng bata. Kung susumahin ko siguro lahat lalagpas ng 4k ang budget sa gatas pa lang at asahan na ito ay lalaki kasabay ng paglaki ng baby.

2. Diaper – hindi naman pwede gumamit ang baby ng Hanford, Warren, Calvin Klein o brief na bacon ang baby. Kailangan niyang mag-diaper. Kung susumahin mga 1k ito kada buwan.

3. Immunizations – kada buwan ay mayroong required na immunization ang baby na minsan ay nagkakahalaga ng mahigit 2k kada buwan.

4. Vitamins – syempre hindi pwede mawala ang mga ito para proteksyon sa kalusugan ng baby.

5. Extras – damit, sabon, laruan at kung ano-ano pang kailangan ng baby.

6. Sipag at tiyaga – kailangan maging sanay sa puyatan at matinding pasensya sa mga bagay.

7. Pagmamahal – kailangan upang lumaki ng maayos ang baby at tumibay ang pagsasama ng pamilya.

Siyempre habang lumalaki mas lumalaki ang gastos. Kailangan ko ng mag-ipon para sa kanyang edukasyon. Hmmm.. Noong nagaaral ako mahal na ang tuition.. Paano pa kaya pag sa panahon na yung anak ko naman ang mag-aaral?

Kaya sana sa mga kabataan na curiousity ang pinapairal eh magisip-isip kayo. Magtapos muna kayo, maghanap ng trabaho para may pambuhay sa pamilya.

Totoo nga ang sabi ng mga nakakatanda. Mawawala na ang lahat kagaya ng mga nakasanayan mo ng gawin o bilhin pag may anak ka na. Dahil maiisip mo na mas kailangan to ng anak mo, para sa kanya lahat. At sa lahat ng pagod mo sa buong araw, pag makita mo lang siya eh mawawala na ito kaagad.

Sa paglaki mo anak sana mabasa mo rin ito. Mahal na mahal kita.

Noong bata pa ako mahilig ako magbuting-ting ng mga spare parts ng makina ng mga jeep namin. Tumutulong ako sa mga driver namin noon pag mayroon silang kinukumpuni. Sumasama rin ako sa mga pasada nila kung minsan. Kaya masasabi ko na mahilig talaga ako sa mga sasakyan. Hanggang sa tinuturuan na nila ako mag-drive. Isa rin sa una kong pinagpraktisan yung kotse namin na 2-door Mitsubishi Colt na sobrang hirap imaneho kasi hindi pa sia power steering pero ang sarap iharurot sa kalsada. Naalala ko pa noon na isa rin yung bayaw ko ang nagtuturo sa akin gamit ang kotse namin na yan.

Hanggang sa nagkaroon kami ng automatic na Honda Civic. Gustong gusto kong imaneho yun kasi mabilis at hindi mahirap imaneho. Kaya lang sa tatay ko yung kotse. Sa tuwing hihiramin ko yun eh parang napipilitan siya at parang nagagalit kasi siguro kung saan saan na naman ako pupunta at late pa ko nakakauwi. Parang hinahigh-blood pa siya sa tuwing hihiramin ko at sa paguwi ko kahit na sasabihin kong magpapagas ako. Kaya minsan pag nakauwi na ko eh nakafull-tank na ang kotse. Tinutulungan ko na rin siya sa gastos sa maintenance. Naiintindihan ko naman siya. Hindi lahat ng mga bagay ay madali mong makukuha ng isang iglap. Kahit papano eh kailangan mo rin ito paghirapan. At sa pangaral niya na ito sa akin ay natuto akong magsikap at mangarap.

Pag pumapasok ako sa opisina at sumasakay ng mrt o taxi. Lagi kong iniisip kung kailan ako magkakaroon ng sarili kong sasakyan. Dahil sa totoo lang napakahirap magcommute lalo na pag rush hour at umuulan. Ang hirap sumakay. Andiyan yung mababadtrip ka dahil sa haba ng pila, binabalya ka sa mrt, kokontratahin ka ng taxi, mahuhuli ng MMDA ang sinasakyan mo hanggang sa late ka na at kung ano-ano pa.

Madalas kong naaalala ang commercial ng BDO na may nagsasabi nang ‘One day, I’ll have my own car too’. Para na siyang tattoo na tumatak sa isip ko. Halos araw-araw ko siyang naiisip. Pero parang totoo nga yata na kung ano ang iniisip mo yun ang lalabas. Sabi nga nila ‘Law of Attraction’. Kaya noong nagkaroon na ako ng pera eh hindi na rin ako nag dalawang-isip na tuparin ang aking pangarap.

Naghanap ako sa internet, sa newspaper at sa mga car dealers. Nakaikot rin ako sa bangko. Hanggang sa may nakita akong sasakyan na kumuha agad ng attention ko. Isa siyang SUV (Sports Utility Vehicle) – Nissan Xtrail. Halos dati ito ang una kong plinano na bilhin hanggang sa nagpapalit palit ang isip ko dahil sa mga bagong naglabasan na sasakyan tulad ng Mitsubishi Montero at Hyundai Sta. Fe. Ngayon bumalik rin ako sa unang plano. Parang tinadhana talaga. Ang sarap sa pakiramdam na ang isa sa pinangarap mo na bilhin ay napasaiyo na.

Sigurado hindi lang ako ang nangangarap na magkaroon ng sariling sasakyan. Marami rin sa atin and hindi kaya bumili ng brand new o di kaya ayaw talaga bumili ng brand new dahil sa bilis mag-depreciate ang value nito. Naglista ako nang mga tips tungkol sa bank financing at sa pagbili ng second hand cars at isi-share ko sa inyo.

1. Ano ba ang gusto mong sasakyan? – Kotse ba? SUV? Van? Dapat alam mo at gustong gusto mo ang sasakyan na kukunin mo kasi baka magsisi ka sa huli.

2. Ano ba ang purpose ng sasakyan na bibilhin mo? – Service mo ba ito sa opisina? Pang araw-araw ba? Pampamilya? Mas maganda kung maging praktikal para worth-it ang sasakyan para sayo.

3. Magkano ba ang budget mo? – Dapat alam mo kung kaya mo bang bayaran ang monthly amortization ng kukunin mo sasakyan. Maganda eh magtanong tanong ka na rin sa bangko at magpacompute kung magkano ang buwanan mong hulog para kahit papano eh maestimate mo kung kaya mo siyang bayaran. Mahirap na kung mahatak yung sasakyan.

4. Marunong ka bang tumingin ng makina? – Sa pagpili ng sasakyan, mas maganda na magpasama ka sa isang mekaniko kung hindi ka marunong tumingin at makiramdam. Minsan hindi lang dahil maganda siya sa panlabas eh maganda na ang nasa loob. Suriin muna ng mabuti at huwag padalos-dalos. Dahil hindi naman lingid sa atin yung mga nabahang sasakyan noong bagyong Ondoy at Pepeng.

5. Nakapag-canvass ka na ba? – Tignan mo lahat ng mga posibleng classifieds kung saan nagpopost ang mga dealers o car owners. Maari ito ay sa pamamagitan ng internet, dyaryo o sa mga banners sa kalsada. Magtanong-tanong din sa mga kakilala kung may alam sila na nagbebenta ng gusto mong sasakyan. Mas makakatipid ka sa mga yun.

6. Marunong ka bang tumawad? – Siguradong sigurado na ang asking price ng mga sasakyan eh natubuan na ng todo. Kaya huwag kang mahiyang tumawad. Kung makatawad ka ng 50k eh di maganda na.

7. Kumpleto ka na ba sa requirements? – Mas maganda kung kumpleto ka sa requirements para wala ng hassle at mabilis maaprove ang loan application mo. Ang mga requirements sa bank financing ay:

• Certificate of Employment
• ITR
• 2 Valid IDs
• Checking Account
• Bank Statement
• Proof of Billing

8. Matatanggap mo ba na malaki ang interest? – Hindi ka naman papahiramin ng bangko kung ng walang interest ang inutang mo. Para ka rin umutang sa bumbay.

9. Pipirma ka na ng mga papeles? – Basahin mo muna lahat ng mga papeles bago ka pumirma. Baga mamaya pirma ka lang ng pirma eh hindi ka pala sigurado. Tignan mo rin ang police clearance at kung kanino at saan nakaregister ang kotse para maka-siguro.

Kapag mayroon ka ng sasakyan. Mas maganda kung ipapa-bless mo ito. Pwede kang pumunta kahit sa anu mang simbahan o di kaya pumunta ka ng Antipolo o sa Manaog, Pangasinan. Mai-roroad test mo na rin ang sasakyan mo at maitatakbo ng malayuan.

Opinyon ni Kwentuko: Nagpapasalamat ako sa mga magulang ko dahil tinuruan nila ako na hindi lahat ng mga bagay eh nakukuha mo ng isang iglap lamang. Dapat mo itong paghirapan para makuha. Samahan ng dasal at sipag, sigurado ang pangarap mo ay iyong makakamtan.

Mayroon na naman bagyo dito sa atin. Si Bagyong Inday na natagpuan 603 km east northeast ng Basco, Batanes ayon sa (Philippine Atmospheric Geophysical and Astronomical Services Administration) PAGASA. Kaya pala nakakaranas tayo ng manaka-nakang pag-uulan, kulog at mga kidlat ngayon. Mayroon lakas si bagyong Inday na 95kph hanggang 120kph pero paalis na rin ito ng ating bansa ayon sa PAGASA.

Setyembre na naman at parating na naman kung saan tayo binayo ng Bagyong Ondoy at Pepeng. Sana hindi na maulit ang mga iyon. Pero sana magbigay ng sapat na tubig ulan para sa mga dam natin para hindi tayo dumanas ulit ng tagtuyot. Iba na talaga ang panahon ngayon, sana hindi na tayo dumanas ng mga sakuna.

Opinyon ni Kwentuko: Naaalala ko nung Bagyong Ondoy na maraming napinsala. Halos mag-iisang taon na rin ito. Kaya dapat mag-ingat at maghanda tayo palagi. Hindi lang dahil sa may bagyo, hindi lang dahil panahon na ni Ondoy kundi para sa kaligtasan natin lahat.

J-Skillz vs Batas Rap Battle

Datu-Loonie vs Target-Dello Part 1

Datu-Loonie vs Target-Dello Part 2

Opinyon ni Kwentuko: Parang tingin ko ang nanalo sa pagkakataon na ito ay sina Target at Dello. Ibang iba sa Flip Top Rap Battles ang event na ito. Level up na level up. Sana may mga susunod pang mga event na ganito. Laughtrip!

Marami ang nagsasabi na ang kasal ay hindi parang kanin na isusubo lang na kapag ikaw ay napaso iyong iluluwa. Panahon pa yata ito ng mga hapon. Siguro sa panahon ngayon marami na ang hindi naniniwala sa ganitong kasabihan. Kasi nga naman yung iba wala ng kasal kasal. Wala na rin propose-propose.

Mayroon akong 12 tanong na dapat mo muna masagot bago ka mag-propose sa girlfriend mo. Kailangan na maging 100% sure ka sa mga sagot mo dito. Hindi pwede 75%. Hindi pwede 99%. Dapat 100% para perfect!

1. Mahal mo ba talaga siya? – Kailangan mahal mo talaga ang babae na papakasalan mo kasi siya na ang makakasama mo habang buhay. Kung mayroon kang iba timbangin mo. Kung sino ang mas mabigat dun ka na. Wag nang kung san-san pa tumingin. Kung kailangan mo maglagay ng tapahoho maglagay ka.

2. Sigurado ka na ba talaga? – Kung dahil lang sa nabuntis mo siya o dahil lang sa pinagkasundo kayo ng mga magulang niyo huwag mo ng ituloy. Magsisisi ka lang sa huli. Dapat tularan mo si Robin Padilla. Sabi nga niya “bago umaksyon proteksyon” at dapat may sarili kang desisyon.

3. Handa ka na ba? – Marami ang nagsasabi na kailangan may ipon kahit na kaunti lang bago magpakasal. Tama nga naman. Kaya lang sa hirap ng buhay ngayon eh ang hirap magipon. Ang daming gastos. Kung tingin mo naman sapat na ang iyong kinikita eh pwede na.

4. Tanggap mo ba siya? – Tanggap mo ba ang ugali niya kung siya man ay madaling magalit o dada ng dada? Kaya mo ba na palagi ka na lang niya aawayin at pagseselosan? Kung hindi mo kaya wag mo na ituloy baka mabaliw ka lang.

5. Sawa ka na ba sa pagka-binata? – Alak, yosi, babae, sugal at kung ano-ano pang mga bisyo mo kaya mo bang iwan ang mga ito para sa magiging pamilya mo?

6. Asa wastong gulang ka na ba? – Baka naman bata ka pa na kailangan mo pang mag-aral huwag mo na lang muna ituloy. Tapusin mo na lang muna ang pag-aaral mo at magtrabaho ka. Kung may edad ka naman na eh ano pang hinihintay mo? Go for the Gold ka na!

7. Gusto mo lang ba lumaya sa puder ng iyong mga magulang? – Kung oo. Huwag mo na rin ituloy. Para ka lang naghanap ng dahilan para makawala.

8. Ayaw ba niya pero gusto mo? – Alam mo na siguro ang tinutukoy ko. Ang sinasabi ba niya sa iyo eh saka na lang pag kinasal kayo? Huwag mo nang ituloy. Tiis ka muna. Marami pang ibang paraan diyan. Andiyan pa naman si Mariang Palad.

9. Malungkot ka ba at gusto mong sumaya? – Kailangan mo ba ng kasama sa mga problema mo? Kawawa naman yang papakasalan mo kung ganun. Ang maganda diyan magtulungan na lang muna kayo para maresolba ang mga problema niyo. Para bago kayo magsimula eh wala kayong iniisip.

10. Gusto mo lang ba magka-baby? – Kung gusto mo lang magka-anak eh huwag mo ng ituloy. Baka iwan mo lang yung babae. Kawawa naman ang anak mo. Broken family agad kayo.

11. Gusto mo ba yumaman? – Wala na bang laman ang wallet mo? Picture niyo na lang? Kung ito ang dahilan huwag mo nang ituloy. Marami pang ibang paraan diyan. Masama manggamit ng tao.

12. Gusto mo lang ba tumira sa ibang bansa? – Alam ko gawain na ito noon pa. Pero hanggang ngayon ginagawa pa rin. Uso eh.

Kung titignan napakalabo ma-perfect ang mga tanong di ba? Mahirap kasi bawat isa atin ay may mga sariling dahilan at gusto. Wala naman kasi talagang perpekto dito sa atin sabi nga. Basta lahat eh samahan ng dasal para maging maayos ang lahat. Kung hindi man perfect ang sagot mo ayos lang yun. Basta sundin mo kung ano ang nasa loob mo. Yun ang gawin mo.

Opinyon ni Kwentuko: Ito na yata ang ideal na dapat nangyayari sa isang mag-kasintahan bago sila magsumpaan. Pero hindi ito ang nangyayari. Basta ang pinaka-importante sa lahat eh nagmamahalan, may respeto sa isa’t-isa at kaya ng buhayin ang magiging pamilya. Kapag kaya na huwag nang patagalin pa ganun din naman eh. Basta magtulungan lang sa lahat ng bagay at walang iwanan.

Sa mga hindi nakakaalam, ang Mister Kabab ay isa sa mga nagsulputan na Persian restaurant dito sa atin at tingin ko isa ito sa mga pioneers. Naaalala ko yung una nitong pwesto sa corner ng West Avenue at Quezon Avenue (Delta). Pag dumadaan ako dito dati hindi ko alam kung bakit ang dami-daming tao, pinipilahan, ang hirap ng parking at ang itsura sa loob ay madilim na ang mga ilaw ay parang kulay dilaw o orange pa. Parang iisipin mo asa beerhouse ka. Open din ang Mister Kebab kaya pwedeng magyosi sa loob. Dahil sa naging interesado ako dito naisipan kong kumain kasama ang girlfriend ko. Ang daming tao at waiting pa kami noon. Ang liit pa kasi ng pwesto nila at bilang na bilang ang mga upuan at kainan.

Humingi kami ng menu at bagong bago talaga sa paningin ang mga tawag nila sa pagkain. May Keema, Chelo, Korma, Beryani, Vavishka at kung ano-ano pa. Wala kaming kaalalam alam noon kaya tinanong na lang namin ang waitress kung ano ang specialty nila. Isa nga lang ang alam namin nun eh ‘Shawarma’ lang. Sinabi ng waitress ang specialty nila ay ang Chelo Kabab, Ox Brain at Keema. Ayun at nagorder na kami. Lumapit ang waitress na may dala-dalang puti at pulang container na ang parang nasa loob ay ketchup. Yung asa kulay puti palang container ay garlic sauce (the best!) at ang asa pula ay hot sauce. Sumunod ang drinks. Habang inaantay namin ang amin pagkain naisipan kong magyosi at mag-CR. Yung CR nila noon ay hindi kaaya-aya at mapapaisip mong umatras. Haha.

At salamat dumating na rin ang inorder namin. Sa unang tingin akala mo kung ano ang inorder mo kasi may inihaw na kamatis at parang pag titignan mo maiisip mo kung ano ang inorder mo. Pero huwag ka, kapag tinikman mo para kang asa langit. Kakaiba ang nalalasahan mo na hahanap-hanapin mo at babalik-balikan. Parang ang dami-daming spices na kasama. Parang Pringles lang na once you pop you can’t stop!

Due to persistent public demand, lumipat rin sila ng pwesto sa may West Avenue. Siguro marami ang nagrequest na lakihan na nila ang pwesto nila. Mga ilang taon na rin ang nakalipas yun. At hanggang ngayon, pag nagpupunta man ako ng umaga, hapon, gabi o madaling araw man eh marami pa rin tao. Kadalasan kapag tapos ng gimik eh dito diretso ang mga tao. Parang hindi nakakasawa kasi ang pagkain kaya siguro binabalik-balikan. Kaysa mag-fastfood ka eh di mag Mr.Kabab ka na lang kasi halos the same rin ang price (100-150/meal). Para sa mga hindi pa nakakabalik mas malaki ang pwesto nila ngayon kaysa sa dati, mas maliwanag, mas malinis ang comfort room. Yun nga lang minsan hirap pa rin sa parking. Pero ang pagkain eh.. Tsalap tsalap!

May bago pala silang branch sa may UP Ayalaland TechnoHub kaso hanggang 12 midnight lang sila.

Opinyon ni Kwentuko: Sana lagyan na rin siguro nila ng branch sa may bandang south para hindi na rin nahihirapan pang dumayo sa Quezon City ang mga taga doon. Pero tingin ko soon mangyayari na rin yan. Sana pagpatuloy ng management ang magandang service. Pero minsan matagal magbigay ng sukli. Mas masarap kumain dito kapag nakainom. Sana lang maglabas na rin sila ng libreng sabaw ng medyas.

May laban na naman ang ating Pinoy superhero na si Sarangani Congressman Manny Pacquiao ngayong November 13 sa Dallas Cowboy Stadium. Ang kalaban naman niya ngayon ay si Antonio ‘Tijuana Tornado’ Margarito na sinasabing mas may lamang kaysa kay pacman dahil sa tangkad at haba nito. Maraming mga boxing fans ang naeexcite sa laban na ito na sinasabing huling laban na ni Pacman.

Sinasabi nila na ang laban na ito ay magiging madugo at hindi nakakatamad panoorin tulad nang huling laban ni Pacman. Parehas silang agressive at suntok ng suntok. Banat ng banat. Parang hindi na iniisip ang depensa puro opensa na lang. Para silang nagsalubong na mga manok na pansambong pag nagkataon. Ang mga boksingero na ito ay nakilala na mag-entertain ng fans at hindi dahil lang sa kikitain nila.

Susubukan ni Manny Pacquiao na makuha ang ika-8 belt sa ‘Super Welterweight Division’ na bakante at walang nagmamayari. Pag nagkataon, parang si Pacman lang ang unang una na nakagawa nito at parang siya na rin ang huli. Talagang nakagawa na ng pangalan si Manny Pacquiao sa larangan ng boxing. Si Antonio Margarito naman ito ang paraan din niya para malinis ang pangalan niya sa kontrobersya na kinasangkutan niya.

Opinyon ni Kwentuko: Kung titignan mo talaga parang lamang na lamang si Antonio Margarito kay Manny Pacquiao halos sa lahat ng antas. Isa rin siyang fighter tulad ni Pacman at hindi isang counter puncher. Sabagay, ganito rin naman ang sinabi natin noon nung laban ni Pacman kay Cotto. Sana lang huwag maging over confident si Manny at gawin lang ang strategy nila ni Coach Freddie Roach para manalo.

Kaninang mga 2:30 ng hapon umalis kami ng aking pamilya papuntang airport para ihatid ang kuya ko. Hindi man niya ipahalata pero nababatid ko sa kanyang mukha ang kalungkutan. Nababatid ko sa kanya ang hirap nang pag-aabroad para magtrabaho para mabigyan niya ng magandang kinabakusan ang kanyang pamilya. Nakikita ko sa kanya ang pagkamiss sa kanyang anak at kanyang pamilya.

Bago kami dumiretso sa airport, dumaan muna kami sa simbahan para magdasal at pagtapos ay dumiretso sa Jollibee para mag-take out ng meryenda at baon niya habang siya ay nagaantay nang pag board niya sa eroplano. Habang kami ay papalapit sa Ninoy Aquino International Airport, nagpapatawa na lang ang kuya ko para ma-irelease niya ang nadadamang kalungkutan. Nasambit pa nga niya, “Kapag arrival ang sarap sa pakiramdam pero kapag departure ang hirap”.

Hindi man namin ipahalata sa kanya ng aming pamilya, nalulungkot din kami. Kailangan hindi namin ipakita para hindi lalong dumagdag sa kanyang kalungkutan. Parang ang tagal-tagal na nung magkakasama kaming buo ng aming pamilya. Yung ate ko rin kasi asa United Kingdom naman kasama niya ang kanyang pamilya. College pa yata ako nun nung magkakasama kami. Sobrang namimis ko ang mga sandali na magkakasama kami.

Minsan napapaisip ako kung bakit kinakailangan na lumabas ng bansa ang ating mga mahal sa buhay para magtrabaho. Eh kung pwede naman dito na lang sa ating bansa. Kung sana ang mga trabaho lang dito ay may sapat na sweldo. Kung sana ang bayan natin ay kasing yaman din ng ibang bansa. Kung sana ang mga nahihirapan maghanap ng trabaho dito sa atin tulad na lang ng mga undergraduates, nurses at iba pa ay may pinagtatrabahuan.

Opinyon ni Kwentuko: Halos lahat na yata ng mga pamilya ngayon ay mayroon OFW sa pamilya. Di ba nga halos buong mundo kalat ang mga Pilipino. Sa hilaga, silangan, kanluran at timog ng ating mundo ay may makikita kang Pilipino. Paano kaya kung umikot naman ang mundo at tayo naman ang dinadayo ng ibang lahi para sila ay makapagtrabaho. Ang sarap siguro kung ganun. Wala ng mga pamilya ang malulungkot. Wala ng mga anak ang malulumbay sa kanilang mga magulang. Wala ng magulang ang mahohome-sick sa kani-kanilang mga pamilya at sa Pilipinas.

Buti na lang may Globe OFW Sim Pack..

Opinyon ni Kwentuko: Ito kaya ang tunay na nangyari sa loob? Kung ito yun, nakakatakot ang mga nangyari nung nagwala siya. Pero mayroon laughtrip noong may tinamaan yung pulis na nag-maso. Isa sa mga maling strategy na ginawa nila. Learn from mistakes na lang siguro sila. Kung mayroon mang mangyari na ganito sa susunod sa alam na nila ang mga dapat nilang gawin.

Hindi lingid sa atin mga Pinoy ang nangyari kahapon (August 24) na may isang pulis na nagngangalang Senior Inspector Rolando Mendoza na nag-hostage ng mga turistang Hongkong Nationals sa kadahilanang nais nitong mapansin ang daing. Mayroong 25 hostages ang asa bus at bago sumapit ang 3:00 ng hapon na nagbigay ito ng ultimatum pinakawalan niya ang 9 sa mga ito. May mga bata at matanda. Sa 15 na tao na asa bus, 8 dito ang sinasabing namatay at 7 ang sinasabing malubhang sugatan. Ang mga labi ng mga tao at sugatan ay dinala sa iba’t-ibang hospital tulad ng Ospital ng Maynila, Philippine General Hospital, Manila Doctors at San Juan De Dios Hospital. Tumagal ang nasabing hostage drama ng 12 oras.

Nais nitong mabalik sa serbisyo dahil diumano ito ay tinanggal dahil sa mga kasong nasasangkot sa kanya. Nais niya na mapansin dahil parang nabibinbin na ang kaso niya at inaamag na lang sa korte at sa kadahilang siya raw ay inosente at malinis ang kanyang pangalan.

Umaga pa lang ay nasagawa na ni Senior Inspector Rolando Mendoza ang kanyang plano. Pinara niya ang nasabing tourist bus at ito ay pinadiretso sa Quirino Grandstand sa lungsod ng Maynila. Noong una nagkakaroon pa ng magandang negosasyon. Humingi pa ng pagkain (Chicken Joy pa yata ng Jollibee ang naidalang pagkain) at gasolina ang nasabing hostage taker. Ang mga demand niya ay ipinaskil sa iba’t-ibang bahagi ng bus. Hanggang sa noong umeksena na ang kapatid nito na sinasabing pulis din para maayos ang nasabing insidente. Ngunit sa isang dahilan ang nasabing kapatid ng hostage taker ay pilit dinadakip ng mga pulis at gagawin siyang accessory sa krimen na iyon.

Dito na yata nagsimula ang galit ng hostage taker. Dito na nagsimula ang kanyang pagaalburoto parang nagngangalit na bulkan. Siguro dahil may T.V. doon sa loob ng bus ay napanood niya sa balita ang mga nangyayari sa kanyang paligid. Nakita niya siguro na ang kanyang kapatid ay pilit idinadakip at isinasakay sa mobile ng pulis.

Hanggang sa may mga putok ng baril ang narinig sa loob ng bus. Sinasabing doon na nia napatay ang mga ibang hostages. Balak pang i-alis ang nsasabing bus sa Quirino Grandstand kaya lang binaril na ng isang sniper ang gulong nito kaya hindi na nakaandar. Doon na nagsimula ang tensyon na kinakatakutan ng marami. Ang mga pulis, mga media personnel, mga tambay at kung sino-sino pa na andoon ay natensyon sa mga nangyari.

Sa isang footage sa balita, naipakita ang driver na ito ay nakaposas at balisang balisa. Parang hindi nito alam ang gagawin ng nagsimula na ang putukan. Nakita rin na may kinakausap siya habang siya ay asa loob ng bus. Siguro ito yung hostage taker. Nagkaroon ng pagkakataon makatakas at makalayo sa nasabing kamatayan ang bus driver. Sinasabing natanggal raw niya ang posas na nakasabit sa manibela ng bus sa pamamagitan ng isang nail cutter na asa kanya nung nasabing mga oras. Nagtatakbo ito at sinabing ‘Patay na ang lahat!’. Sa puntong ito, dito na sumugod ang mga pulis at SWAT.

Maraming mga paraan ang ginawa ng mga kinauukulan upang mapasok ang bus. Andiyan ang pagbasag nila ng bintana, pagbukas ng mga pinto at pagbato ng tear gas. Sila ay nahihirapan noong una dahil habang pinipilit nila na pasukin ang bus ay ginagantihan sila ng hostage taker ng mga putok. Andiyan pa nga yung gumamit ng automatic rifle si Mendoza na nakatama ng isang nanonood sa malayo. Napakaraming putok ng baril ang narinig na nanggaling sa mga pulis at sa hostage taker. Talagang handa na siguro mamatay si Mendoza sa araw na iyon. Lalaban at lalaban siya kahit na ito ay humantong pa sa kamatayan. Hindi lang niya kundi kung sino ang andoon.

Nagtapos ang insidente nang magbato na ng tear gas ang isang pulis. Nagkaroon na ng pagkakataon ang mga pulis na barilin ang nasabing hostage taker dahil ito ay nakita na nila sa harapan ng nasabing bus. Nakahandusay ang kalahati ng katawan nito sa pintuan ng bus at nakatingin paibaba. Nagsenyasan ang mga pulis na ang malungkot na insidente ay tapos na. Ang mga tao ay dali-daling nagpunta malapit sa bus at ang mga kinauukulan ay nagsimula nang mag-rescue ng mga hostages.

Opinyon ni Kwentuko: Mabalik tayo sa tanong na bakit nga ba may nanghohostage? Tingin ko wala itong pinagkaiba sa kidnapping. Parehas may mga demands. Parehas ready makasakit. Parehas kayang isugal ang mga buhay. Kung ang kidnapping ay may madalas involve na ransom and hostage taking naman ay madalas ito ay nagpapahiwatig ng mga daing o reklamo.

Sa kasong ito, ang hostage taker ay may nais na mga demand ukol sa mga kasong nasasangkot sa kanya. Sinasabi pa nga na siya ay inosente. Kung totoo man ito, nagpapahiwatig lang ito ng bulok na sistema sa ating mga pagpapatupad ng mga batas. Marami sa ating mga kapwang Pinoy na may binabayaran kaso pero hindi naman talaga sila ang may mga sala. Naalala ko pa noon na may kahalintulad din itong insidente na naghostage rin ng isang bus para sa kagustuhan lang ng pagbabago sa lipunan at edukasyon.

Napakalungkot ng nangyari kahapon. Nakakakilabot. May mga nasaktan at may mga namatay. Sa tuwing iisipin ko kung bakit ito ginawa ni Rolando Mendoza parang napapaisip ako na siya ay may ipinaglalaban kaya ngunit ito ay naidala lang niya sa maling paraan. Sa isang marahas na paraan. Hindi ko na rin siguro siya masisisi dahil sa mabagal at baluktot na sistema dito sa atin.

Hindi ko talaga lubos maisip na sa dinami dami ng kanyang mga hinostage eh mga banyaga pa na nagbabakasyon lang sa ating bansa. Ito ay isang malaking sampal na naman sa atin. Naglabas na nga ng advisory ang Hong Kong ng travel ban. Malamang nito ay magdadalawang isip na ang mga turista na nais na magbakasyon o magpunta dito sa atin.

Sana wala ng maulit na ganito. Sana maging maayos na ang lahat. Kapayapaan para sa ating lahat.

Mukhang magbababay na yata ang gobyerno sa RPN9 at IBC13 ayon kay Presidential Communications Office (PCO) secretary Herminio Coloma noong linggo. Malinaw na malinaw raw na kelangan nang i-privatize ang mga nasabing Philippine television stations pero hindi pa ito mangyayari agad-agad dahil hindi financially viable ang mga ito. Sinabi rin ng butihing secretary na ang dapat na gawin ng gobyerno sa ngayon ay i-improve ang financial status ng mga ito.

Magkakaroon din ng mga bagong board of directors ang NBN4 at mas bago at mas magagandang programa ang ihahatid ng nasabing TV station. Gusto ng butihing secretary na maging katulad ng British Broadcasting Corp. (BBC) ang NBN4. Ang mga pagbabago na nais gawin sa NBN4 ay gagawin din sa Radyo ng Bayan na pagmamay-ari rin ng gobyerno. Ang mga hakbang na ito ay kasama sa mga pagbabago na nais gawin ng kasalukuyang administration.

Naaalala ko pa noon na yung isa sa favorite kong anime na Ghost Fighter ay nagsimulang ipalabas sa IBC13 na hindi nila tinatapos at yun PBA ay sa mga station na ito rin ipinapalabas. Marami rin mga palabas sa TV na dito nagsimula tulad ng Eat Bulaga.

Opinyon ni Kwentuko: Hindi ko akalain na ang mga TV stations na ito ay pagmamay-ari pala ng gobyerno. Ang alam ko lang ay ang NBN4. Siguro kung ipaprivatize n nga ang mga ito ay magiging maganda para sa mga empleyado para maiwasan na rin ang corruption sa mga ahensya na ito. Tama na rin siguro na isang government owned TV station na lang ang meron ang gobyerno natin hindi yun 2 o 3. Tama na ang isa. Maganda sana kung kumikita ang mga ito. Kaso hindi. May pandagdag sanang pondo para sa kaban ng bayan.

Noong inaugural speech ni President Noynoy Aquino sinabi ng ating bagong presidente sa libo-ibong nanonood sa Quirino Grandstand ang katagang “Walang wang-wang, walang counter-flow at walang tong. Panahon na upang tayo ay magkawanggawa”. Marami ang mga Pinoy na natuwa sa sinabi ng ating butihing presidente. Tingin niyo bakit?

Hindi kaila sa atin na marami ang umaabuso sa paggamit ng wang-wang na may mga sinabi sa ating bansa at mayroon rin na nagpapanggap na sila ay isang nakakataas sa ating lipunan. Halos lahat ng mga simpleng motorista ay inis na inis sa mga ganitong ginagawa ng mga makakapal ang mukha. Kaya marami ang natuwa sa sinabi ng ating presidente.

Lahat tayo ay Pilipino. Lahat tayo ay nakatira sa iisang bansa. Hindi ba dapat na pantay-pantay lang tayo? Sumunod sa mga nakasaad na batas maski na ang mga pulitiko. Yung iba sila na nga ang gumagawa ng batas, sila pa ang lumalabag dito. Tama ba yun?

Isa ako sa mga natuwa na tumitigil ang ating pangulo sa stop light dahil nagsisilbi siyang role model sa ating lahat. Kung ang tatay ay gumagawa ng mabuti malamang ang anak niya ay ganun din ang gagawin. Sa ngayon parang ang nagsisilbing ama ng ating bansa ay si President Aquino kaya kung ano ang nakikita natin na ginagawa niya ganun din ang gagawin natin. Dapat noon pa ganito ang ginagawa ng mga ibang pulitiko. Hindi yung puro pa-amo na lang sa eleksyon na akala mo ang bait-bait at pag nanalo na e masahol pa sa kriminal ang ginagawa at umaabuso sa kapangyarihan. Tama lang na ang wang-wang ay gagamitin lamang ng ambulansya, bumbero at kung ano man emergency service vehicles hindi sa pagsingit sa kalsada nang kung sino man.

Opinyon ni Kwentuko: Nagmamaneho rin ako. Naranasan ko rin ang walang pakundangan na paggamit ng mga may wang-wang na sasakyan lalong lalo na ang may mga escorts na pulitiko. Gagawin nila ang lahat para tumabi ka lang na parang sila ang naghahari sa daan. Kapag hindi ka tumabi titingin sayo ng masama na parang nagyayabang pa. Hindi ba nakakabanas yun? Parang sinasabi nila na sila ang boss at tayo ay tau-tauhan lamang. Siguro nakalimutan nila na tayo ang nagpapasweldo sa kanila at dapat ang unahin nila ay ang magserbisyo ng tapat at tama sa publiko.